Do autorki relacji mamy szczegółowy kontakt. Poniżej przedstawiamy w całości jej relację.

Witam Nautilus! Szukałam strony internetowej zajmującej się badaniem zjawisk niewyjaśnionych. Postanowiłam, że odważę się do was napisać. Tylko mąż wie o tych dwóch zdarzeniach z 2012 roku oraz koleżanka, która była świadkiem jednego z nich albo być może obydwie przeżywałyśmy to samo. Pierwsze zdarzenie miało miejsce w lipcu 2012. Bawiłam się z synem w piaskownicy koło domu spostrzegłam helikopter z daleka i obserwowałam go aż ku mojemu zdziwieniu skręcił leciał tak nisko ze jakbym była w domu widziałabym go na wprost okna, po czym wzbił się troszkę wyzej i zawisł na dachu naszego domu zrobił okrążenie. Był cały czarny. Z przyciemnianymi szybami nie mogłam widzieć nikogo w środku. Jedyne co było na nim to naklejka czerwony pasek wzdluz. myslalam ze na tym koniec ale niecale trzy miesiace pozniej swiadkiem byla kolezanka. nasze dzieci razem sie bawily zaczela mówic takie rzeczy, ktore wiem tylko ja skrywane jakby to powiedziec w mojej duszy nie mogla tego wiedzieć. Jakby ktoś w nią wszedł, kiedy tak mówiła. W pewnym momencie przestałam ją widzieć, ale słyszałam męski głos (w głowie), który mówił, a ja widziałam w tym czasie kwadraty i inne figury geometryczne.  Nagle poczułam ból na czole miedzy oczami, straciłam wzrok i  byłam w jakimś zawieszeniu. Potem z tego stanu wyszłam, ale byłam sparaliżowana - nawet oczami nie mogłam ruszać, wszystko było pod jakąś kontrolą. To wszystko działo się w dzień! Później znowu zobaczyłam koleżankę, która siedzi przede mną, ale byłam sparaliżowana. Coś mówiła, słyszałam jej glos, jakby prowadziła rozmowę z kimś, ale nie słyszałam jej słów. Moglam mówić tylko w myślach, ale i to mi ktoś ograniczył i nie mogłam reagować. Nie czułam strachu. […] na miejscu koleżanki pojawiła się sylwetka mężczyzny, z tym, że nie wyglądał na człowieka! Nie mogłam dostrzec wyglądu jego twarzy, bo był zamazany, tylko zmaterializowały się jego policzki, bo ujrzałam skórę twarzy. On tez coś mówił i się śmiał, ale potem nie wiem kiedy znowu zniknął.  […] w myślach powiedziałam sobie – „nic nie rozumiem” i w tym momencie ktoś obrócił moją głowę. Nie wiem, jakby siłą umysłu i zobaczyłam w miejscu, gdzie mam okno w kuchni jakieś istoty. U jednej widziałam głowę i oczy. Patrzyłam w oczy tej istocie - zmieniły się na całe czarne.  Nie miała włosów, oliwkową skórę pokrywał jak mi się wydawało meszek, a u drugiej istoty widziałam tylko oczy. Wielkie, całe brązowe o jajowatym kształcie. Pośrodku złota pionowa źrenica. Patrzyłam na te oczy jak zahipnotyzowana! Przez dwa lata nie mogłam sobie z tym poradzić. Dużo się modliłam, że może poprzez modlitwę uzyskam odpowiedź, co mi się przytrafiło. Czułam coś bardzo dziwnego przez długi czas - niesamowitą tęsknotę! Nie wiem, za kim i nie wiem skąd to uczucie. Odczuwałam również jakieś przyciąganie do tego zdarzenia. E. [dane do wiadomości FN